Zasady redakcyjne

Trzy zdania na początek

Każdy tekst zaczyna się od trzech pełnych zdań, które odpowiadają na pytanie z tytułu: co się stało, co z tego wynika i co dalej. Kluczowy fakt w każdym zdaniu zaznaczamy. Trzy zdania muszą mieć pokrycie w karcie faktów tak samo jak reszta tekstu.

Fakty tylko ze źródeł

• Dla każdej historii powstaje karta faktów. Każdy fakt ma link do źródła i godzinę, z której pochodzi.
• Odpowiedź na pytanie z tytułu musi potwierdzić co najmniej dwie niezależne redakcje albo jedna instytucja. Bez tego tekst nie powstaje.
• Tekst może zawierać tylko to, co jest w karcie faktów. Inny model niż autor sprawdza każde zdanie względem karty, a jeden błąd krytyczny zatrzymuje publikację.
• Gdy źródła się różnią, piszemy o tym. Gdy czegoś nie podają, mówimy to wprost, zamiast zgadywać.
• Wątpliwość oznacza pominięcie tematu, nigdy publikację na wszelki wypadek. Temat, w którym najnowszy fakt ma ponad 7 dni, też pomijamy.

Własny tytuł i własny tekst

Tytuły i śródtytuły dużych redakcji traktujemy jak sygnał: pokazują, o co ludzie pytają. Nasz tytuł i śródtytuły piszemy sami. Przed publikacją automat porównuje nasz tytuł z tytułami źródeł i zatrzymuje tekst, gdy są zbyt podobne, a żaden śródtytuł nie może powtarzać cudzego. Tekst porównujemy ze źródłami, żeby nie powtarzał ich sformułowań. Każdy tekst musi też dodać coś, czego w źródłach nie było: oś czasu, zestawienie liczb, odpowiedź na praktyczne pytanie czytelnika.

Źródła wymieniamy pod tekstem w sekcji „Źródła”. Linki do nich mają atrybut nofollow: wskazują, skąd są fakty, ale nie są rekomendacją.

Zdrowie, pieniądze, prawo

W tych tematach piszemy tylko wtedy, gdy karta faktów ma źródło instytucjonalne, na przykład WHO, GIS, NBP, KNF albo gov.pl. Nie dajemy porad indywidualnych i nie składamy obietnic. Przy takich tekstach pokazujemy notkę, że to informacja, nie porada, i gdzie szukać pomocy.

Wypadki i tragedie

Opisujemy je rzeczowo: co się stało, gdzie, kiedy i co mówią służby. Nie podajemy danych ofiar, nie używamy sensacyjnych tytułów i nie pokazujemy cierpienia.

Zdrowie osób publicznych

O chorobie osoby publicznej piszemy tylko wtedy, gdy potwierdziła ją sama osoba albo jej przedstawiciel w oświadczeniu, albo gdy podają ją co najmniej dwie niezależne redakcje.

Lista zakazana

Tych tematów nie publikujemy w ogóle:

• niesprawdzone pogłoski o zdrowiu osób,
• niepotwierdzone zarzuty wobec osób prywatnych z nazwiska,
• dane pozwalające rozpoznać nieletnich,
• epatowanie cierpieniem.

Gdy historia jest ważna publicznie, a dotyczy osób prywatnych, piszemy o samej sprawie, bez ich nazwisk.

Zdjęcia i grafiki

Zdjęcia pochodzą wyłącznie z Wikimedia Commons, na licencjach CC0, domena publiczna, CC BY albo CC BY-SA. Pod każdym zdjęciem podajemy autora i licencję z linkiem. Nie używamy zdjęć z portali informacyjnych ani agencji. Gdy pasującego zdjęcia nie ma, tekst dostaje kartę graficzną z tytułem, działem i datą.

Jedna historia, jeden adres

Gdy historia wraca, aktualizujemy istniejący tekst, dopisujemy nowe fakty z datą i poprawiamy trzy zdania na początku. Tekstów nie kasujemy. Gdy łączymy dwa teksty w jeden, stary adres przekierowuje do nowego.

Niezależność

Tematy wynikają z tego, o czym piszą redakcje i czego szukają ludzie, a nie z życzeń reklamodawców ani osób, których dotyczą. Reklamy, jeśli się pojawią, są oddzielone od tekstu i oznaczone.

Sztuczna inteligencja

Teksty pisze automat z udziałem modeli AI i publikuje je bez akceptacji redaktora przed publikacją. Pełny opis: Jak korzystamy z AI.

Korekty

Błąd w fakcie, liczbie, nazwisku lub dacie poprawiamy w tekście i dopisujemy informację o korekcie z datą. Jak zgłosić błąd i w jakim czasie odpowiadamy: Korekty i zgłaszanie błędów.